25 اوت 2023 - هنگامی که سوفی اولین نوزاد خود را باردار بود، آزمایش خون تحمل گلوکز خوراکی را انجام داد. چند روز بعد، بیمارستان با او تماس گرفت و به او گفت که دیابت بارداری دارد.

علیرغم اینکه سطح گلوکز (قند خون) سوفی کمی افزایش یافته بود، او با مطالعه در مورد دیابت بارداری می فهمد که این وضعیت بر بارداری او و نوزادش تأثیر فوق العاده ای می گذارد. او چهار بار در روز سطح گلوکز خون خود را آزمایش می کرد، یادداشت های غذایی می نوشت و قرار ملاقات های اضافی با پزشکان و متخصصان تغذیه داشت.

به او توصیه شد به دلیل خطر داشتن یک نوزاد بزرگ، زایمان القایی انجام دهد. او در هفته 39 بارداری پسرش را با وزن کاملا متوسط( 3.5 کیلوگرم) به دنیا آورد. اما نوزاد به مدت چهار ساعت از سوفی جدا شد تا سطح قند خون او کنترل شود.

سوفی تنها زنی نیست که با این وضعیت مواجه شده است. در حال حاضر از هر شش زن باردار در استرالیا یک نفر به دیابت بارداری مبتلا می شود.

آمار دیابت بارداری قبلا به این میزان بالا نبود. معیارهای جدیدی در سال 2010 معرفی و اجرا شد که آزمایش غربالگری اولیه را حذف کرد و آستانه ی تشخیصی را کاهش داد. تشخیص دیابت بارداری از آن زمان تاکنون بیش از دو برابر شده است.

اما مطالعات اخیر در مورد روش‌های تشخیص و مدیریت دیابت بارداری، به‌ویژه برای زنانی مانند سوفی که قند خونشان فقط اندکی بالاتر از حد نرمال در بارداری است، تردید ایجاد می‌کند. در اینجا مشکل غربالگری دیابت بارداری وجود دارد.

آزمایش تحمل گلوکز خوراکی قابل اعتماد نیست

تست تحمل گلوکز خوراکی آزمایشی است که برای تشخیص دیابت بارداری استفاده می شود اما این آزمایش تکرارپذیری ضعیفی دارد. این بدان معناست که آزمایش‌های بعدی ممکن است نتیجه متفاوتی به همراه داشته باشند.

در یک کارآزمایی اخیر در استرالیا از آزمایش‌های اولیه در بارداری، یک سوم از زنانی که در ابتدا به عنوان دیابت بارداری طبقه‌بندی شده بودند (اما نه به آنها گفته شده و نه درمان شده بودند) زمانی که در اواخر بارداری مجدداً آزمایش شدند، دیابت بارداری نداشتند. این یک مشکل جدی در مورد این آزمایش است .معمولاً وقتی آزمایشی تکرارپذیری ضعیفی دارد، قبل از تشخیص، آزمایش را تکرار می کنیم تا تأیید شود.

محققان معتقدند که علت عمده ی افزایش بروز دیابت بارداری پس از معرفی معیارهای تشخیصی جدید به دلیل تغییر استفاده از دو آزمایش به استفاده از یک آزمایش منفرد برای تشخیص است.

آستانه ها خیلی پایین هستند

علیرغم شواهد اندک مبنی بر فوایدی برای زنان یا نوزادان، معیارهای فعلی استرالیا زنانی را که حتی نتایج غیرطبیعی خفیفی دارند به عنوان «دیابت بارداری» تشخیص می‌دهند.

مطالعات اخیر نشان داده اند که این به نفع زنان نیست و ممکن است باعث آسیب شود. یک کارآزمایی در نیوزیلند بر روی بیش از 4000 زن به طور تصادفی زنان را بر اساس آستانه ی فعلی تشخیص دیابت بارداری استرالیا یا سطوح آستانه بالاتر (مشابه معیارهای قبل از 2010) ارزیابی کرد.

این کارآزمایی هیچ مزیتی برای استفاده از سطوح آستانه پایین فعلی پیدا نکرد، بدون اینکه تفاوتی در نسبت نوزادان متولد شده ی بزرگتر از سن حاملگی وجود داشته باشد.

با این حال، این کارآزمایی مضرات متعددی از جمله هیپوگلایسمی بیشتر نوزادان (قند خون پایین در نوزادان)، القای زایمان، استفاده از داروهای دیابت از جمله تزریق انسولین، و استفاده ی بیشتر از خدمات بهداشتی را نشان داد.

نویسندگان مطالعه همچنین زیر گروهی از زنان را که سطح قند خون آنها بین آستانه‌های بالاتر و پایین‌تر تشخیص داده شده بود، بررسی کردند. در این زیرگروه تا حدی نرخ نوزادان بزرگ و مشکلات شانه در هنگام زایمان کاهش یافت.اما تعداد نوزادان کوچکتر از سن حاملگی نیز افزایش یافت. این موضوع نگران کننده است زیرا کوچک بودن برای سن حاملگی نیز می تواند عواقبی برای نوزادان داشته باشد، از جمله پیامدهای سلامتی درازمدت.

تست بسیار زودهنگام

برخی از مراکز آزمایش زنان در معرض خطر بالای دیابت بارداری را در اوایل بارداری (بین 12 تا 20 هفته) انجام می دهند.

با این حال، در یک کارآزمایی اخیر، که آزمایش زودهنگام با آزمایش در هفته‌های 24 تا 28 مقایسه گردید، هیچ فایده ی واضحی مشاهده نشد: احتمال تعداد نوزادان بزرگ‌تر کمتر شد، اما دوباره با افزایش تعداد نوزادان کوچک‌تر همراه بود که یک خطر محسوب می شود. کاهشی در "دیسترس تنفسی" گذرا وجود داشت - نیاز به اکسیژن اضافی برای چند ساعت - اما در رویدادهای بالینی جدی کاهشی مشاهده نشد.

تاثیر بر زنان مبتلا به دیابت بارداری

برای زنانی که دیابت بارداری آنها با استفاده از آستانه های بالاتر قند خون تشخیص داده شده است، توصیه های غذایی، نظارت بر قند خون و در صورت لزوم، انسولین درمانی برای کاهش عوارض در طول زایمان و دوره پس از زایمان توصیه می شود.

با این حال، مدل‌های فعلی مراقبتی نیز می‌تواند آسیب زا باشد، زیرا زنان مبتلا به دیابت حاملگی اغلب از مدل مراقبتی ترجیحی خود به عنوان مثال، تداوم مراقبت های مامایی محروم می شوند. در مناطق روستایی، زنان ممکن است مجبور شوند به بیمارستان بزرگ‌تری منتقل شوند، که نیاز به سفر طولانی‌تری برای ویزیت‌های دوران بارداری و انتقال به یک مرکز بزرگ‌تر برای زایمان دارد - دور از خانواده‌ها و شبکه‌های حمایتی برای چند هفته.

زنان می گویند که این تشخیص اغلب بر مراقبت های دوران بارداری و کل تجربه آنها از بارداری غالب است و زمان را برای مسائل یا نگرانی های دیگر کاهش می دهد.

زنان از جوامع متنوع از نظر فرهنگی و زبانی برای تطبیق توصیه های ارائه شده در مورد رژیم غذایی و ورزش با شیوه های فرهنگی و باورهای خود در مورد بارداری، مشکل دارند.

برخی از زنان مبتلا به دیابت بارداری به شدت در مورد غذا خوردن خود مضطرب می شوند و محدودیت های کالری زیادی را انجام می دهند یا در رژیم غذایی خود اختلال ایجاد می کنند.

زمان ارزیابی مجدد توصیه ها فرا رسیده است

شواهد اخیر از کارآزمایی‌های تصادفی‌ و کنترل‌ دار و مطالعات کیفی با زنانی که دیابت بارداری دارند، نشان می‌دهد که ما باید نحوه تشخیص و مدیریت دیابت بارداری را مجدداً ارزیابی کنیم، به‌ویژه برای زنانی که سطح قند خون آن‌ها فقط کمی افزایش یافته است.

زمان آن فرا رسیده است که همه مشکلاتی که در بالا توضیح داده شد، مرور و بررسی شود. این بررسی باید شامل نظرات همه کسانی باشد که تحت تأثیر این تصمیمات قرار گرفته اند: زنان در سنین باروری، و پزشکان عمومی، متخصصین تغذیه، مربیان دیابت، ماماها و متخصصین زنان و زایمان که از آنها مراقبت می کنند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-08-women-gestational-diabetes-diagnosis-benefit.html